Εφυγε ο πειραιώτης ποιητής Αντώνης Ζαρίφης

 

ΑΝΤΩΝΗΣ  ΖΑΡΙΦΗΣ

(Πειραιάς 29/11//1948- Πειραιάς Τετάρτη 30 (;)/9/ 2026)

   Έφυγε από την ζωή ο πειραιώτης ποιητής, κριτικός λογοτεχνίας, καθηγητής της πληροφορικής και αρθρογράφος Αντώνης Ζαρίφης. Προέρχονταν σύμφωνα με τους Γραμματολόγους από την Γενιά του 1970, Πειραιωτών δραστήριων συγγραφέων εντός της Πόλης, παλαιό μέλος της ΦΣΠ και αξιόλογος πνευματικός παράγοντας της Πειραϊκής Σχολής Λογοτεχνίας. Όσοι δραστηριοποιούμασταν και συμμετείχαμε ενεργά στα Λογοτεχνικά και Πνευματικά δρώμενα και τις άλλες Πολιτιστικές δραστηριότητες του Δήμου Πειραιά (και της ευρύτερης περιοχής των όμορων Δήμων) τις προηγούμενες δεκαετίες μετά την μεταπολίτευση του 1974, γνωρίζαμε την σημαντική δουλειά που έκανε και άφησε πίσω του ο ποιητής Αντώνης Ζαρίφης. Το αμέριστο ενδιαφέρον του για τα πολιτιστικά πράγματα της Πόλης από όποια θέση και αν κατείχε. Εκτιμούσαμε την παρουσία του και διαβάζαμε ό,τι έγραφε και δημοσίευε. Όπως, παρουσιάσεις νέων εκδόσεων και βιβλιοκριτικών του σημειωμάτων σε διάφορα έντυπα του πρώτου λιμανιού, (εφημερίδες, περιοδικά) συμμετοχές του σε συλλογικές εκδόσεις, συγγραφή κειμένων του για νέους λογοτέχνες, δημόσιες ομιλίες του για παλαιότερες «φουρνιές» Πειραιωτών δημιουργών όπως του ποιητή Βασίλη Λαμπρολέσβιου, κυκλοφορίας μικρών ταμπλετών- μελετημάτων του και, φυσικά, την σταθερή του φροντίδα και ενασχόληση με την ποίηση που δεν έπαψε να υπηρετεί μέχρι τις τελευταίες στιγμές του επίγειου βίου του, εκδίδοντας ποιητικές του συλλογές και δημοσιεύοντας ποιήματά του στον τοπικό τύπο «Φωνή των Πειραιωτών» και σε προσωπική ηλεκτρονική ιστοσελίδα στο διαδίκτυο που είχε κατασκευάσει αν δεν κάνω λάθος.

    Με την περίπτωση του ποιητή Αντώνη Ζαρίφη, έχουμε ασχοληθεί σε αρκετά έντυπα και ηλεκτρονικά δημοσιεύματά μας εδώ και χρόνια. Η πνευματική του παρουσία μας ήταν αγαπητή και η φιλική μας σχέση διατηρήθηκε μέχρι σήμερα. Ο Αντώνης Ζαρίφης είχε μία θαυμάσια οικογένεια και ήταν πατέρας και παππούς που τον λάτρευαν και τους λάτρευε. Διέμενε στην περιοχή του Βρυώνη στο κέντρο του Πειραιά, ενώ στις αρχές του χρόνου κυκλοφόρησε την νέα του ποιητική συλλογή.

Από την μεριά μας, έχουμε αποδελτιώσει τις κριτικές του και την παρουσία του στο περιοδικό της ΦΣΠ, είχαμε κάνει μία ραδιοφωνική εκπομπή μαζί στο Ραδιόφωνο του Πειραιά «Κανάλι-1» στα πρώτα του βαδίσματα, στην λογοτεχνική εκπομπή μας τα «Μακρά Τείχη». Δυστυχώς μία πρόσκληση από τον συγχωρεμένο Χρίστο Αδαμόπουλο να μιλήσω μαζί με άλλον για την ποίησή του σε Σχολική Αίθουσα του Πειραιά, δεν κατέστη δυνατή λόγω οικογενειακών –υγείας υποχρεώσεων εκ μέρους μου. Η εκδήλωση όμως πραγματοποιήθηκε και το πειραϊκό φιλότεχνο και της ποίησης κοινό υποδέχθηκε και γνώρισε-όσοι δεν γνώριζαν την παρουσία και το έργο του Αντώνη Ζαρίφη. Εύχομαι, τώρα που έφυγε από κοντά μας να ενδιαφερθούν αυτοί που γνωρίζουν τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και των χειρισμών τους, να ανεβάσουν την ομιλία της εκδήλωσης στο διαδίκτυο. Την απώλειά του Πειραιώτη ποιητή την πληροφορήθηκα από τον συγγραφέα Δημήτρη Κρασονικολάκη.

  Ο ποιητής Αντώνης Ζαρίφης ξεχώριζε από τους άλλους πειραιώτες ποιητές –εντός της Πόλης- διαθέτοντας όχι μόνο το ένστικτο του ποιητή, αλλά και την αίσθηση του μέτρου όσον αφορά την συγγραφική του παραγωγή. Τα δημοσιεύματά του και οι κατά καιρούς αρθρογραφίες του έχουν λιτότητα, συντομία έκθεσης των σκέψεών του, των παρατηρήσεών του, των ιδεών του, των προβληματισμών του. Δημοσιογραφική ακρίβεια και σαφήνεια είχαν πάντα τα κείμενά του. Το ύφος του είναι λαγαρό, απλό, κατανοητό, η γραφή του στρωτή, δεν πλατειάζει. Έχει μία συνοπτικότητα ο λόγος του, σαν να μην επιθυμεί να ξετυλίξει το κείμενό του περισσότερο από την πρώτη της ανάγνωσης εντύπωση. Διέθετε την στόφα του καλού συγγραφέα όσο λίγοι εντός των συγγραφικών ορίων της Πόλης, το ταλέντο του ήταν αδιαμφισβήτητο, ενός εξοικειωμένου και ενημερωμένου βλέμματος στο τι παρήγαγε συγγραφικά ο Πειραιάς τις τελευταίες δεκαετίες. Διάβαζε και ενημερώνονταν τόσο για τα κοινωνικά όσο και τα καλλιτεχνικά τεκταινόμενα της Πόλης μας, είχε άποψη, κρίση και θέση. Παρά τα προσόντα του ήταν λιγάκι «τεμπελάκος» όσον αφορά τις δημόσιες συγγραφικές παρεμβάσεις του και συμμετοχές του. Δεν αποζητούσε την αναγνώριση- αν και την είχε από τους Πειραιώτες που ασχολούνταν με τον ποιητικό λόγο- κρατήθηκε οικειοθελώς κάπως μακριά από την επικαιρότητα του Φιλολογικού Σωματείου που ήταν μέλος για πολλές δεκαετίες και υπήρξε από τις φιλικές-κοντινές συντροφιές δίπλα στον μακροβιότερο των νεότερων χρόνων Πρόεδρό του και ιστορικό του Πειραιά κυρό Γιάννη Χατζημανωλάκη. Μια πνευματική παρουσία του Πειραιά που επισκίασε αρκετές πνευματικές φυσιογνωμίες της Πόλης ακόμα και αυτών που ήταν ενεργά μέλη του Σωματείου δίπλα του, συνεργάτες του, που διεύθυνε όμως με στιβαρότητα και πυγμή αλλά και ένθερμο ενδιαφέρον.

   Τώρα με την απώλεια του ποιητή Αντώνη Ζαρίφη, κλείνει σχεδόν σιγά-σιγά ο κύκλος των παλαιότερων ηλικιακά συγγραφικών γενεών των Πειραιωτών δημιουργών. Αυτών που χάραξαν τα ίχνη της λογοτεχνικής και καλλιτεχνικής του παρουσίας και παράδοσης, της Λογοτεχνικής Σχολής του Πειραιά. Πειραιώτες συγγραφείς που ανέδειξαν με τα βιβλία και τα κείμενά τους, τα δημοσιεύματά τους και τους σχολιασμούς τους, τις γόνιμες παρατηρήσεις τους και τις διαλέξεις τους την ξεχωριστή αξία και συμβολή της εργατούπολης και προσφυγούπολης όπως υπήρξε από την ίδρυσή του σε αυτόνομο Δήμο, το Πόρτο Λεόνε, το Πόρτο Δράκο, ο Πειραιάς. Είναι τα Παιδιά του Πειραιά, οι γόνοι των χωμάτων του και της θαλάσσιας ατμόσφαιράς του, οι απόγονοι του αρχαίου στρατηγού Θεμιστοκλή, αυτά που τραγουδήθηκαν από τον Μελωδό των Ονείρων μας Μάνο Χατζιδάκι και ακούστηκαν από την φωνή της Μελίνας Μερκούρη. Τα Παιδιά του Πειραιά που μαζί με την Πειραϊκή Ναυτοσύνη διέδωσαν το πρόσωπο της πόλης στα πέρατα της οικουμένης. Ο ποιητής Αντώνης Ζαρίφης που έφυγε πριν λίγες μέρες από κοντά μας, είναι ένα από τα αξιόλογα παιδιά της Πόλης, ένα Πειραϊκό γλαροπούλι που φτερουγίζει από ψηλά, ένας ποιητής που έβαλε το λιθαράκι του ώστε να οικοδομηθεί και να ταξιδέψει το παζλ της εικόνας της στο χρόνο.

Καλό ταξίδι στο Χρόνο.

Γιώργος Χ. Μπαλούρδος

Πειραιάς

Κυριακή 4 Οκτωβρίου 2026