Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Πυρακτώσεις της Ποίησης. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Πυρακτώσεις της Ποίησης. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Κυριακή 15 Μαρτίου 2026

Ποιητικά άτακτα με το πληκτρολόγιο

 

Ποιητικά  άτακτα με το πληκτρολόγιο

Φυσάει τρελά ο άνεμος

τ’ άρμενα απλώνουν

τα πανιά φουσκώνουν

το τρεχαντήρι του ερωτά μας

σαλπάρει

Στον ορίζοντα ναυάγιο

--//--//--

Σιωπηλό σκοτάδι

άστερο

ξαγρυπνώ για Σένα

στο μπαλκόνι του Κόσμου

η φλόγα της αγάπης μας

σβήνει μέσα στη νύχτα

Θεέ μου

Έρωτα

Ανάμνηση

--//--//--

Η πίστη μας πλάθεται

από πανάρχαια υλικά

της σκλαβιάς μας

“credo quia absurdum est”

--//--//--

Ο δρόμος προς την Ελευθερία

στενός

(στενή η πύλη λένε οι γραφές)

της μνήμης

Κάθε στιγμή

μεγαλώνει η ερημιά μας

γκριζάρουν τα πράγματα

μέσα στην μοναξιά μας

--//--//--

Αντανακλάσεις της σελήνης

πάνω στη θάλασσα

του Πειραιά

κρύψαμε την αγάπη μας

βαθειά μέσα στην άμμο

όπως οι χελώνες τ’ αυγά τους

καταγάλανη η αυγή ροδίζει

πάνω στα Μακρά Τείχη

ο αρχαίος στρατηλάτης

ο Θεμιστοκλής,

ατενίζει το πέλαγος

--//--//--

Η φωτογραφία σου στο κομοδίνο

τα σεντόνια στρωμένα

το φώς απαλό

μπαίνει απ’ το παράθυρο

αίσθηση

νοσταλγίας

λείπεις

--//--//--

Θλιμμένη Νιότη

κλαίουσα

που βιαζόσουνα

να μεγαλώσεις

Άγριο Γήρας

ιερή υπομονή

ο Χρόνος Λόγος

στο αιώνιο παζάρι

των Θεών

--//--//--

Μαύρη η Μοίρα μας

μην το πεις πουθενά

μην το ξεστομίσεις

δεν θα σε πιστέψουν

ο Κόσμος

στροβιλίζεται

σαν εφιαλτικό όνειρο

Όρτσα ψυχή μου

τα αυγερινά πανιά σου

και ας μας μάτιασαν

μας λάβωσαν

το Σίδερο

η Φωτιά

ο Πόλεμος

η Έρις
«Άλλα δε μυρία λυγρά κατ’ ανθρώποις αλάλητα

πλείη μεν γαρ γαία κακών,

πλείη δε θάλασσα»

Και η θάλασσα

Πλείη

(όπως λέει ο κλεινός Ηρόδοτος)

--//--//--

αμαρτωλού ευφροσύνη

σε είπαν σωτηρία

μέσα στους ναούς της αγάπης

και σε ξόρκισαν

με αφορισμούς και μετάνοιες

το αστροπελέκι του Θεού

φώτισε τη νύχτα

Ποίηση

θεοχτυπημένη πληγή

--//--//--

Βάκχε

Υιέ της Σεμέλης

θύελλα

του παλαιού μαρτυρίου

μνήμη

του Σταυρού

ύψιστη ευλογία

Μελιζόμενη

--//--//--

Ποιητική αχτίδα

στον ορίζοντα

φεγγίζουν

οι ψυχές των ανθρώπων

ο Ποιητής

εξομολόγος

γράφει

το ιερό βιβλίο της ζωής

το φώς της Αποκαλύψεως

--//--//--

Εσπερινή

της ψυχής μου μελωδία

το σώμα κυρτό

μπρος στο Εικόνισμα

σκεπασμένο με τάματα

ανθρώπινου πόνου

ευλάβεια της πίστης

απιστία της θέλησης

--//--//--

Μούσα πολύτροπος

προστάτιδα Μούσα

των Ποιητών

νανούρισμα

ίσκιοι

φευγάτων λέξεων

αντίλαλος

μιάς Ανάστασης

Μυστικής

το όνομά σου

Είναι Ποίηση

--//--//--

Μια ιερή

του ανθρώπου

λειψανοθήκη

έγραφε:

Ποίηση

Συνώνυμο

Ποίηση

Αντίθετο

Ποίηση    

Γιώργος Χ. Μπαλούρδος

Πειραιάς

15 Μαρτίου 2026