Ποιητικά άτακτα με το πληκτρολόγιο

 

Ποιητικά  άτακτα με το πληκτρολόγιο

Φυσάει τρελά ο άνεμος

τ’ άρμενα απλώνουν

τα πανιά φουσκώνουν

το τρεχαντήρι του ερωτά μας

σαλπάρει

Στον ορίζοντα ναυάγιο

--//--//--

Σιωπηλό σκοτάδι

άστερο

ξαγρυπνώ για Σένα

στο μπαλκόνι του Κόσμου

η φλόγα της αγάπης μας

σβήνει μέσα στη νύχτα

Θεέ μου

Έρωτα

Ανάμνηση

--//--//--

Η πίστη μας πλάθεται

από πανάρχαια υλικά

της σκλαβιάς μας

“credo quia absurdum est”

--//--//--

Ο δρόμος προς την Ελευθερία

στενός

(στενή η πύλη λένε οι γραφές)

της μνήμης

Κάθε στιγμή

μεγαλώνει η ερημιά μας

γκριζάρουν τα πράγματα

μέσα στην μοναξιά μας

--//--//--

Αντανακλάσεις της σελήνης

πάνω στη θάλασσα

του Πειραιά

κρύψαμε την αγάπη μας

βαθειά μέσα στην άμμο

όπως οι χελώνες τ’ αυγά τους

καταγάλανη η αυγή ροδίζει

πάνω στα Μακρά Τείχη

ο αρχαίος στρατηλάτης

ο Θεμιστοκλής,

ατενίζει το πέλαγος

--//--//--

Η φωτογραφία σου στο κομοδίνο

τα σεντόνια στρωμένα

το φώς απαλό

μπαίνει απ’ το παράθυρο

αίσθηση

νοσταλγίας

λείπεις

--//--//--

Θλιμμένη Νιότη

κλαίουσα

που βιαζόσουνα

να μεγαλώσεις

Άγριο Γήρας

ιερή υπομονή

ο Χρόνος Λόγος

στο αιώνιο παζάρι

των Θεών

--//--//--

Μαύρη η Μοίρα μας

μην το πεις πουθενά

μην το ξεστομίσεις

δεν θα σε πιστέψουν

ο Κόσμος

στροβιλίζεται

σαν εφιαλτικό όνειρο

Όρτσα ψυχή μου

τα αυγερινά πανιά σου

και ας μας μάτιασαν

μας λάβωσαν

το Σίδερο

η Φωτιά

ο Πόλεμος

η Έρις
«Άλλα δε μυρία λυγρά κατ’ ανθρώποις αλάλητα

πλείη μεν γαρ γαία κακών,

πλείη δε θάλασσα»

Και η θάλασσα

Πλείη

(όπως λέει ο κλεινός Ηρόδοτος)

--//--//--

αμαρτωλού ευφροσύνη

σε είπαν σωτηρία

μέσα στους ναούς της αγάπης

και σε ξόρκισαν

με αφορισμούς και μετάνοιες

το αστροπελέκι του Θεού

φώτισε τη νύχτα

Ποίηση

θεοχτυπημένη πληγή

--//--//--

Βάκχε

Υιέ της Σεμέλης

θύελλα

του παλαιού μαρτυρίου

μνήμη

του Σταυρού

ύψιστη ευλογία

Μελιζόμενη

--//--//--

Ποιητική αχτίδα

στον ορίζοντα

φεγγίζουν

οι ψυχές των ανθρώπων

ο Ποιητής

εξομολόγος

γράφει

το ιερό βιβλίο της ζωής

το φώς της Αποκαλύψεως

--//--//--

Εσπερινή

της ψυχής μου μελωδία

το σώμα κυρτό

μπρος στο Εικόνισμα

σκεπασμένο με τάματα

ανθρώπινου πόνου

ευλάβεια της πίστης

απιστία της θέλησης

--//--//--

Μούσα πολύτροπος

προστάτιδα Μούσα

των Ποιητών

νανούρισμα

ίσκιοι

φευγάτων λέξεων

αντίλαλος

μιάς Ανάστασης

Μυστικής

το όνομά σου

Είναι Ποίηση

--//--//--

Μια ιερή

του ανθρώπου

λειψανοθήκη

έγραφε:

Ποίηση

Συνώνυμο

Ποίηση

Αντίθετο

Ποίηση    

Γιώργος Χ. Μπαλούρδος

Πειραιάς

15 Μαρτίου 2026